تبليغاتX
آوای تنهایی

آوای تنهایی

بیا عبور کن از این پل تماشایی, ببین چگونه گذر کردم از هرچه محال

 زندگی دفتری از خاطرهاست٬

 یک نفر در دل شب ،یک نفر در دل خاک ...

یک نفر همدم خوشبختی هاست٬ یک نفر همسفر سختی ها ست ،

چشم تا باز کنیم عمرمان می گذرد ...ما همه همسفریم.

+نوشته شده در 87/04/01ساعتتوسط آوا+_ | |

می خواهم تنها باشم...

 سکوت هم تنهاییم را می شکند.

هی تو! با من بمان٬سکوت تو مرا نمی ازارد...

+نوشته شده در 87/03/02ساعتتوسط آوا+_ | |

پروردگارا نمی دانم دیگر چگونه اینهمه درد را تحمل می کنم.

غم در وجودم شعله می زند و من می سوزم از درون  و کسی نمی بیند

 سوختنم را٬ویرانیم را.

دیگر ناامید و خسته ام.نمی دانم  در کدامین نیمه شب محو خواهم شد.

ناتوانم

٬دیگر رمقی برای گذر کردن از تاریکی های شب را ندارم و سپیدی روز مرا امیدی نمی بخشد.

                                          ناامیدم ولی امید رهایم نمی کند یارب!

+نوشته شده در 87/02/25ساعتتوسط آوا+_ | |

عاشقانه٬می نوازم٬ می خوانم ٬ می رقصم٬

با تو٬به یاد تو٬ در خیالم در رویاهایم اما

در دلم چیزی جز یک بیشه ی تاریک نیست.

من تنهایم...با تو هم تنهایم...

 

+نوشته شده در 87/02/10ساعتتوسط آوا+_ | |

دلم گرفته است...

می خواهم بگریم اما اشک به میهانی چشمانم نمی آید...

تنم خسته است٬روحم رنجور است...

می خواهم از این همه ناراحتی بگریزم ولی پاهایم یاری نمی کنند..

                                    از این تکرار خسته ام...

+نوشته شده در 87/01/23ساعتتوسط آوا+_ | |

  از  زندگانیم   گله   دارد    جوانیم

شرمنده ی جوانی از این زندگانیم

دور از کنار  مادر و  یاران   مهربان

راز  زمانه کشت به   نا مهربانیم

دارم هوای صحبت یاران رفته  را

یاری کن ای اجل که به یاران رسانیم

گفتی که اتشم نشانی ولی چه سود

برخاستی که بر سر اتش   نشانیم

در خواب دیده ام که تو می خوانیم به خویش

بی  داریم  مباد  که   دیگر     نرانیم

شمعم گریست زار به بالین که شهریار

من نیز چون تو همدم سوز نهانیم

                                                              "  شهریار"

+نوشته شده در 87/01/17ساعتتوسط آوا+_ | |

نمی دانم که باور می کنی یا نه٬ اما  به سراغم آمده!!!

حتی بی تو٬

آری٬امید را می گویم.می توانی ذوق زیستن را در چشمانم ببینی.

................................

  نوروز ۸۷ مبارک

+نوشته شده در 86/12/19ساعتتوسط آوا+_ | |

بهار در راه است و  عطر شکوفه های بهاری ٬شامه نوازم شده است ٬

اما٬افسوس که هنوز زمستان  در دلم مهمان است!

                                                       افسوس.

+نوشته شده در 86/12/10ساعتتوسط آوا+_ | |

حقیقت را می توان خم کرد  ولی٬

                                  نمی توان شکست..  

+نوشته شده در 86/12/04ساعتتوسط آوا+_ | |

من امشب تا سحر خوابم نخواهد برد!

 همه انديشه ام انديشه فرداست،

 وجودم از تمناي تو سرشار است

زمان – در بستر شب – خواب و بيدار است،

هوا آرام، شب خاموش، راه آسمانها باز...

 خيالم چون کبوترهاي وحشي مي کند پرواز... ...

                                            من امشب تا سحر خوابم نخواهد برد!

+نوشته شده در 86/11/20ساعتتوسط آوا+_ | |

هر لحظه پشت خاطره های تلخ و شیرین زندگی پنهان می شوم ٬

تا دلتنگ نشوم٬دلتنگ آسمانی که دیگر آبی نیست.

دلتنگ بالهای شکسته ی پرندگان و

 دلتنگ همه ی قلب های رئوفی که دیگر نیستند.

 

+نوشته شده در 86/11/15ساعتتوسط آوا+_ | |

یاران چرا به خانه ی ما سر نمی زنند

آخر چه شد حلقه به این در نمی زنند

دائم پرنده اند به هر بام  و  در   ولی٬

هرگز به بام خانه ی ما پر  نمی زنند.

                                                "  شهریار"

+نوشته شده در 86/11/08ساعتتوسط آوا+_ | |

نفس را در سینه زندانی کرده ام.

فریاد کمکم کنید را در بطری آب حبس کرده ام.

دیگر کسی نیست

                              باید بروم...

+نوشته شده در 86/11/01ساعتتوسط آوا+_ | |

در وصل هم  زعشق تو ای گل در آتشم

عاشق نمی شوی که ببینی چه می کشم

با عقل آب عشق به یک جوی نمی رود

بیچاره من  که  ساخته از این آب و آتشم

خلقم به  روی  زرد بخندند باک نیست

شاهد شو ای شرار محبت که بی غشم.

                                                      "شهریار"

+نوشته شده در 86/10/24ساعتتوسط آوا+_ | |

همه جا سفیدی  موج می زند...

کاش اینجا بودی تا در این سرما٬   با هم تا انتهای زمستان می رفتیم...

کاش اینجا بودی تا می دیدی حتی کلاغ های سیاه  هم به تنهایئ من می خندند...

کاش اینجا بودی تا می دیدی زمستان بی تو با من سردتر رفتار  می کند...

کاش اینجا بودی تا می دیدی ...

 

+نوشته شده در 86/10/22ساعتتوسط آوا+_ | |

من که تنها مانده ام...

پس بهتر است قلبم را پلمپ کنم!!!

+نوشته شده در 86/10/16ساعتتوسط آوا+_ | |

 از پنجره پر از دلتنگی نگاهی به بیرون می اندازم...

در این زمستان سرد چیزی نمی توان از امید دید...

ناگهان٬چشمهایم خیره به گنجشکی کوچک٬در نگاهش حبس شده ام...

نمی توان احساس امید او را درک کرد٬نمی دانم چرا٬انتظار در کنار او بودن فرصت نفس

کشیدن نمی دهد...

اشک در گلو چنگ می زند...برای چه نمی دانم...

نمی دانم...

+نوشته شده در 86/10/10ساعتتوسط آوا+_ | |

زندگی برگ بودن در مسیر باد نیست٬امتحان ریشه هاست...

ریشه هم هرگز اسیر باد نیست...

زندگی چون پیچک است٬انتهایش می رسد پیش خدا...

+نوشته شده در 86/10/02ساعتتوسط آوا+_ | |

دوباره قلم را برداشتم٬خواستم بنویسم!!!

نوشتم: زندگی..

غم...

تنهایئ...

قاصدک..                               

سکوت...

 پرواز...

 رهایئ...

 جدایئ...

 اشک...  

 مرگ...

تکراری بود٬همه ی نوشته هایم....

کاغذ را مچاله کردم و شوت به طرف سطل زباله...

+نوشته شده در 86/09/24ساعتتوسط آوا+_ | |

خدایا من دارم چه کار می کنم...

نمی فهمم...گیج شده ام....

نه..نه..این من نیستم...

من خود را گم کرده ام...

ببخشید شما!!!! بله  شما...

"من" را این اطراف ندیده اید؟؟

+نوشته شده در 86/09/19ساعتتوسط آوا+_ | |